کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۷۵

جایی که فراق آن دلفروز بود سنگین بود آن دل که نه پر سوز بود ای دیده گرت اشک نماندست رواست خون جگر از بهر چنین روز بود