کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۹۶

تا لعل لبت چو غنچه در خنده فزود خون جگرم چو لاله بر رخ بالود دارم چو گل دو رنک در فرقت تو رخساره زر اندود و درون خون آلود