کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۳۹۸

هر سوخته کو شادی عالم خواهد پیوند خود آن عارض خرم خواهد گر زانکه غمی برویت آمد نشگفت غم نیز وصال نیکوان هم خواهد