کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۰۲

چون کیسه غنچه را صبا پر زردید غمازی کرد و پرده بروی بدرید در زخم شکنجه‌اش چنان تنگ کشید کش ازین ناخنان همه خون بچکید