کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۴۷

برخیز و دوای این دل تنگ بیار وان باده مشک بوی گل رنگ بیار اخلاط مفرح دل ار می‌سازی یاقوت می‌و بریشم چنگ بیار