کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۰۸

نرگس که مرا در نظر آمد چشمش وز هرچه خوشست خوشتر آمد چشمش در خوبی اگر چه بر سر آمد چشمش با چشم توهم برو درآمد چشمش