کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۱۰

گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش و آنگه زبر خویش بدور افگنمش ور دیده بجز تو درست در کس نگرد یا پرکنمش زخون و یا برکنمش