کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۲۱

زین پس نکنم شکایت این دل ریش کز دیده فتاد غصه من کم و بیش این عشق بتنگنای دل راه نبرد تا دیده نداشت روشنایی در پیش