کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۲۵

گل کرد ز باده لعل پیراهن خویش بی‌باده و گل مدار پیرامن خویش پیرانه سرا روند به بین کو یک دم می‌نگسلد از دامن گل دامن خویش