کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۶۷۲

ای ترک سمن روی من‌ای جان و جهان از بهر خدا این چه میانست و دهان؟ آن روز که زاده یی تو در ترکستان تنگی دهان بد مگر و قحط میان؟