کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۶۷۷

برخیز و مخور غم جهان گذران بنشین و جهان بشادمانی گذران در طبع جهان اگر وفایی بودی نوبت بتو خود نیامدی ازدگران