کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۷۷۷

با آنکه تن ضعیف من شمع آسای از جنبش بادی بنشیند بر جای چون شمع بجست و جوی آن شمع آرای دارد همه ساله کفش رویین در پای