کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۷۹۲

از غایت جنگجویی و فتنه گری گر گل بکفت فتد دهانش بدری با ساغر و چنگ آنگهت خوش باشد کین را بزنی و خون آن بازخوری