کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۷۹

چون تیغ زند اجل سپرها هیچست وین حشمت و جاه و مال وزرها هیچست چندانکه بد و نیک جهان می‌بینم نیکست که نیکست دگرها هیچست