کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۸۰۶

در بند جهان مباش و آزاد بزی و ز باده خراب گرد و آباد بزی تا زنده یی از مرگ نباشی ایمن یکباره بمیر و تا ابد شاد بزی