کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۱۱۵ - وله ایضا

همیشه نعمت دنیا بسوی آن یا زد که او جزای بدیها به نیکوی سازد در آن مقام که اسیبی از کسی رسدش در آن بکوشد کورا بنا بنوا زد از آن، درخت چنین سایه دار و بارورست که میوه بخشد آن را که سنگ اندازد