کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۱۷۴ - ایضا له

مکن ملامت من گر به خدمت خواجه مرا زیادتی اکنون ترددی نرود ضرورت از پی قوتی ببایدم رفتن مرا ز بخشش او چون تعهدی نرود تعهد ار نبود کومباش، سهلست این ز من برای تعهد تقاعدی نرود و لیک محض خری باشد آمدن جایی که گر نیایی هرگز تفقدی نرود