کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۲۸۹ - ایضا له

هر کو به هنر کند مباهات یا فخر آرد به فضل و خامه از فقر سیاه رو چو کلکست وز پشت شکسته همچو نامه باشد چو قلم تهی و عریان پشت و شکمش زنان و جامعه انگشت محاسبانه دارد زان باشد زرد رخ شمامه