کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۳۰ - وله ایضا

در دام رهی فتاد امروز صیدی که ز دامها بجستست و اقبال آنست کز شبانه چون نرگس خویش نیم مستست وین لحظه گشادن قبایش در چند پیاله باده بستست گر خواجه به لطف دست گیرد بر من نه نخستمینش دستست