کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۷۲ - وله ایضا

ای نشاط دل خرد نامت خنک آن کس که می‌برد نامت چشمه سلسبیل بگشاید بر زبانی که بگذرد نامت غم هستی ز خاطرش برود هر که در خاطر آورد نامت ای خوشا آن نفس که در دهنم شکم نافه بر درد نامت هر دل و جان که ذوق نام تو یافت به دل و جان همی خرد نامت چون به نامت رسید هیچ نماند همه هستی فرو خورد نامت