کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۹۶ - ایضا له

خدایگان اکابر که پادشاه نجوم طریق بندگی او به چشم دل سپرد فلک که بر سر عالم رواست فرمانش ز حد طاعت او پای ز استر نبرد به حکم بنده نوازی چو فرصتی باشد به چشم لطف به احوال من فرو نگرد چو ماجرای من و روزگار می‌داند که در شماتت اعدا چگونه می‌گذرد حدیث منصب شغل و عمل نمی‌گویم به قرض خاصه اگر در خورد غمی بخورد