کمان افراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کمان افراز. [ ک َ اَ ] (نف مرکب ) آنکه کمان افرازد. آنکه کمان را به قصد تیراندازی بدست گیرد. برافرازنده وبر دست گیرنده ٔ کمان به قصد تیراندازی : بس کمان افراز و تیرانداز کاندر پیش تو رخنه در خارا کند تیر کمان صد منی . امیرمعزی (از آنندراج ذیل کمان صد منی ). و رجوع به ماده ٔبعد شود.