کماژن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کماژن . [ ک ُم ْ ما ژِ ] (اخ ) کشور باستانی در شمال شرقی سوریه و در مشرق کاپادوکیه و پایتخت آن ساموزات بوده است . (از لاروس ). کشوری بود بین کیلیکیه و کاپادوکیه وبین النهرین . در اواسط قرن دوم پیش از میلاد که قدرت سلوکیه رو به ضعف نهاد در کماژن سامس نامی سلسله ٔ حکمرانان کماژی را تأسیس کرد. (از ایران باستان ج ٣ ص ٢٠٦٤ و ٢٠٨٧). و رجوع به ایران باستان صفحات ١١٠١ و ٢٠٨٧ و ٢٤٥٥ و ٢٤٥٦ شود.