کمبزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کُ بُ زِ) (اِ.)<BR>۱- خیار زرد و درشت.<BR>۲- خربزة نارس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کُ بُ زِ) (اِ.) ۱- خیار زرد و درشت. ۲- خربزه نارس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کمبزه . [ ک ُ ب ُ زَ/ زِ ] (اِ) نارس خربزه را گویند. (آنندراج ). کمبیزه . کنبیزه . میوه ٔ کال و نارس (مانند طالبی، گرمک، خربزه ) (فرهنگ فارسی معین ). سفج . کالک . کاله . سبز. سفجه . خِرچَه . خِرچَنگ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - امثال : بزک نمیر بهار می آد (می آید)، کمبزه و خیار می آد (می آید)؛ وقتی گویند که کسی را به وعده ٔ بسیار دور و نامعلوم دل خوش کنند و حال آنکه کار به عجله و شتاب احتیاج دارد. و رجوع به کمبیزه و کنبیزه شود.