کمر بسته داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کمر بسته داشتن . [ ک َ م َ ب َ ت َ / ت ِ ت َ ] (مص مرکب ) آماده ومهیا بودن . آماده ٔ کاری یا خدمتی بودن : نه من کودکم گر تو هستی جوان به کشتی کمر بسته دارم میان . فردوسی . کمر بسته دارد به فرمان دیو به گردون بر، از دست جورش غریو. سعدی (بوستان ).