کمینترن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کمینترن . [ ک ُ ت ِ] (اِخ ) اتحاد احزاب کمونیست کشورهای گوناگون جهان که در سال ١٩١٩ م . تأسیس شد و تا سال ١٩٤٣ م . دایر بود. مؤسس کمینترن لنین بود و اولین کنگره ٔ آن از ٢ تا ٦ مارس ١٩١٩ م . به رهبری لنین تشکیل شد و بیانیه ای خطاب به احزاب کمونیستی و کارگری جهان صادر کرد که در آن همه ٔ احزاب را به فعالیت در راه هماهنگی مبارزه ٔ بین المللی کارگران ودیکتاتوری پرولتاریا و حکومت کارگری دعوت کرد. کمینترن از آغاز تشکیل خود تا پایانش هفت کنگره ترتیب داد که همه در مسکو منعقد شدند. این سازمان به علت اوضاعی که جنگ دوم جهانی پیش آورد در ١٥ ماه مه سال ١٩٤٣ م . انحلال خود را اعلام داشت . (فرهنگ فارسی معین ).