کناره گرفتن

کناره گرفتن . [ ک َ / ک ِ رَ / رِ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) دوری کردن . اعتزال . دوری جستن . انزوا گزیدن . دوری گرفتن : کناره گیر از او کاین سوار تازانست کسی کناره نگیرد سوار تازان را. ناصرخسرو (دیوان چ تهران ص ٩). گر دوستیت جرم است آن جرم کرده آمد از بهر این نگیرند از دوستان کناره . رفیع مروزی . گفت چرا بت می پرستید و بتان را خدا می دانید و از آفریدگار خویش کناره می گیرید. (قصص الانبیاء ص ١٣٣). تقدیر در این میانم انداخت هر چند کناره می گرفتم . سعدی . متوقع که در کنارش گیرم، کناره گرفتم . (گلستان سعدی کلیات چ مصفا ص ٩٢). فخرالدوله از ایشان کناره گرفت و دوری جست . (تاریخ قم ص ٨).