کندوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کندوش . [ ک ُ ] (اِ) یک قسم گیاه زهردار.(از ناظم الاطباء) (اشتینگاس ). رجوع به کندوس شود.
کندوش . [ ک َ ] (اِ) راه سنگلاخ ناهموار و دشوارگذار. و رجوع به کنده ورش و کنده وش شود. ◄ روزینه و مزد یک روزه . ◄ مصطکی و سقز سفید. (ناظم الاطباء) (اشتینگاس ).