کنه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کُ) [ ع. ] (اِ.) حقیقت، باطن، پایان هر چیز.
(~.) (اِ.) فتیله چراغ، پلیته.
(کُ نَّ یا نُِ) [ ع. کنه ] (اِ.) سایبان بالای در.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(کُ) [ ع. ] (اِ.) حقیقت، باطن، پایان هر چیز.
(~.) (اِ.) فتیله چراغ، پلیته.
(کُ نَّ یا نُِ) [ ع. کنه ] (اِ.) سایبان بالای در.