کنگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنگه . [ ک َ گ ِ ] (اِ) نامی است که در گیلان و تنکابن به درخت «آلاش » دهند و در گرگان «منزول » و در آستارا «هس » و در اطراف رشت «خج » نامند. (جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٧٧). و رجوع به آلاش و هس شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کنگه . [ ک َ گ ِ ] (اِ) نامی است که در گیلان و تنکابن به درخت «آلاش » دهند و در گرگان «منزول » و در آستارا «هس » و در اطراف رشت «خج » نامند. (جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢٧٧). و رجوع به آلاش و هس شود.