که بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
که بر. [ ک ُه ْ ب ُ ] (نف مرکب ) کوه بر. که کوه را قطع کند. که راههای کوهستانی را قطع و طی کند : معجزه باشد ستاره ساکن و خورشیدپوش نادره باشد سماری که بر و صحراگذار. فرخی .
کهبر. [ ک َ ب َ ] (اِخ ) نام ولایتی است در هند. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ١٦١). نام ولایتی است در هندوستان . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). در فرهنگ رشیدی «کهیر» (به فتح کاف و کسر ها)، نام ولایتی است از هند. (حاشیه ٔ برهان چ معین ) : شه گیتی ز غزنی تاختن برد بر افغانان و بر گبران کهبر. عنصری (از لغت فرس اسدی چ اقبال ص ١٦١).