کهریزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
که ریزه . [ک َه ْ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) کاه ریزه . ریزه ٔ کاه . خرده ٔ کاه . پر کاه . پره ٔ کاه . پره ٔ خرد کاه : کز وجه زمین بوس ز دیوان سرایت که ریزه ربایند به بیجاده ٔ جاذب . سوزنی .
کهریزه . [ ک َ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان قراتوره است که در بخش شهرستان سنندج واقع است و ١١٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
کهریزه . [ ک َ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان کل تپه ٔ فیض اﷲبیگی است که در بخش مرکزی شهرستان سقز واقع است و ٤٢٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).