کوافر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوافر. [ ک َ ف ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ کافرة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به کافر و کافرة شود.
کوافر. [ ک َ ف ِ ] (ع اِ) خمهای بزرگ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خمها. (از اقرب الموارد).
کوافر. [ ک َ ف ِ ] (ع اِ) ج ِ کافور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ کافور به معنی شکوفه ٔ خرما. (آنندراج ). و رجوع به کافور شود.