کوبش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوبش . [ ب ِ ] (اِمص ) عمل کوبیدن . کوفتن . (فرهنگ فارسی معین ) : چنان کوبش گرز و کوپال بود که دام و دد از بانگ بی هال بود. اسدی (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کوبیدن و کوفتن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوبش . [ ب ِ ] (اِمص ) عمل کوبیدن . کوفتن . (فرهنگ فارسی معین ) : چنان کوبش گرز و کوپال بود که دام و دد از بانگ بی هال بود. اسدی (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کوبیدن و کوفتن شود.