کوت کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوت کش . [ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) کناس . (فرهنگ فارسی معین ذیل کودکش ). آنکه کار او کشیدن کوت باشد. آنکه به مزارع و باغها کوت یا کود حمل کند. (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کوت و کود و کوت کشیدن شود. - امثال : کش کش است چه زرکش چه کوت کش . نظیر: قباسفید قباسفید است . دوغ و دوشاب یکی است . (امثال وحکم ج ٣ ص ١٢١٩).