کوتوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوتوله . [ ل َ / ل ِ ] (ص ) قصیر و کوتاه . (از ناظم الاطباء). کوتاه قد. (فرهنگ فارسی معین ). در تداول عوام، کسی که بالا از حد طبیعی بسیار کوتاهتر دارد. پست قد. کوتاه بالا. قصیرالقامه . قدکوتاه . نهایت پست قد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - کوتوله واویلا؛ کوتاه قدی محیل و مکار. پست قدی مکار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).