کودن

کودن . [ ک َ دَ ] (ع ص، اِ) اسب هجین غیراصیل . کَودَنی ّ. (منتهی الارب ). اسب فرومایه ٔ غیراصیل . ج، کَوادِن . (از اقرب الموارد). اسب پیر کندرو پالانی کمراه . (برهان ). یابو و اسب تاتاری واسب هجین . (ناظم الاطباء). ستور (اسب و استر) غیراصیل و کندرو و پالانی . (فرهنگ فارسی معین ) : قابل تکلیف شرعی تا خرد با توست از آنک چاره نبود اسب کودن را ز پالان داشتن . سنائی . اسب کودن به غزو نیست روان ورنه چون خر نداردی پالان . سنائی . جنسی نماند پس من و رندان ز بهر راه چون رخش نیست پای به کودن درآورم . خاقانی . معلوم شود که اگرچه کودن پارسیم حرون است مرکب تازیم خوشرو است . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١تهران ص ١٧). ◄ پیل . ◄ استر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ ستور پالانی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ کمینه و دون و کم عقل و نادان و کندفهم و کج طبعو بی ادراک را گویند. (برهان ) (از ناظم الاطباء). گول . کندفهم . (فرهنگ فارسی معین ). بلید. سخت بلید. کند.دیریاب . کورذهن . دیرفهم . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : زین پایگه زوال هر روزی سر برنکند ز مستی آن کودن . ناصرخسرو. کودن و خوار و خسیس است جهان خس زآن نسازد همه جز با خس و با کودن . ناصرخسرو. گو نبود آنکه دن پرستد هرگز دن که پرستد مگر که جاهل و کودن . ناصرخسرو. صدرا ترا به قوت جاه تو خاطری است کاندر ادای فکرت او برق کودن است . انوری . شاگرد تو من باشم گر کودن اگر بوزم تا زآن لب خندانت یک خنده بیاموزم . مولوی . یکی را از وزراء پسری کودن بود. (گلستان سعدی ).