کودیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کودیان . [ ] (اِ) کودین . کودینه . چکش بزرگ یاکلوخ کوب . (از اشتینگاس ). میخکوب و کدین . (ناظم الاطباء). و رجوع به کودین، کودینه، کدین و کدینه شود.
کودیان . (اِخ ) دهی از دهستان همایجان که در بخش اردکان شهرستان شیراز واقع است و ٣٩٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).