کوشانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوشانیان . (اِخ ) کمی بعد از وفات گوند فارس، قندهار و پنجاب به دست یک سلسله از طایفه ٔ یوه چی افتاد که آنها را از نژاد سک ها می دانند و معروف به کوشانیان هستند. پادشاهان کوشان کوجوله کادفیزس و ویمه کادفیزس جانشین او تمام قلمرو یوه چیان و تخاریان را با قسمت اعظم مستملکات سک ها به تصرف خویش درآوردند و عاقبت بعد از سال ١٢٥ م . این کشور به پادشاهی تعلق گرفت کانیسکا نام، که در ادبیات بودایی شهرتی به کمال دارد و از مبلغین و معتقدین مؤمن دیانت بودا بشمار است . (از ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستن سن ترجمه ٔ رشیدیاسمی صص ٤٢-٤٤). رجوع به کوشان (اِخ ) شود.