کوشه

کوشه . [ ش َ / ش ِ ] (اِ) کوشک . قصر. کاخ . (فرهنگ فارسی معین ) : در حضر کوشه ٔ تو همچو نگار چگلی در سفر مرکب تو همچو بت کاشغری . فرخی (از فرهنگ فارسی معین ). و اورا اندر مجلس شراب به کوشه ٔ حلفی اندر بکشتند. (تاریخ سیستان ص ٣٢٦). امیر خلف به طاق شد و بوالحسن به کوشه ٔ دید فرودآمد. (تاریخ سیستان ص ٣٣٨).

کوشه . [ ش َ ] (اِخ ) دهی از دهستان کنارشهر که در بخش بردسکن شهرستان کاشمر واقع است و ٢٧٢ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

کوشه . [ ش ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان عرب خانه که در بخش شوسف شهرستان بیرجند واقع است و ١٣٨ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).