کوچ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوچ . [ ک ُ ] (اِ) نام درختی است در جنگلهای مازندران گیلان . لرک . (جنگل شناسی کریم ساعی ). رجوع به لرک شود.
کوچ . (اِخ ) دهی از دهستان القورات که در بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند واقع است و ٢٧٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
کوچ . (اِخ ) نام ولایتی است مابین بنگاله و ختا. (برهان ) (ناظم الاطباء).