کویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کویه . [ ی َ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش رودسر است که در شهرستان لاهیجان واقع است و ٤٥٣ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
کویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ) گیاهی باشد شیرین که مردمان خورند. (برهان )(آنندراج ). گیاهی شیرین و مأکول . (ناظم الاطباء).
کویه . [ ی َ / ی ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه : رستم کویه . کرکویه . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).