کویک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کویک . [ ک َ ] (اِ) تکمه . (ناظم الاطباء). - کویک بستن ؛ تکمه بستن . (ناظم الاطباء).
کویک . [ ک ُ ] (اِخ ) طایفه ای از ایلهای کرد ایران است که تقربیاً ١٥٠ خانوار است و درژاورود مسکن دارند. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٢).
کویک . [ ک ُ ] (اِخ ) نام تیره ای از طایفه ٔ نریژی گوران است و در حدود ٢٦٠ تن میباشند که چادرنشینند و ییلاق آنان کوه سیاهانه گوران و قشلاقشان دهستان ذهاب است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).