کَرْب

وَ مِن کُلِّ کَرْب «کَرْب» (بر وزن حرب) در اصل، به معناى زیر و رو کردن زمین و حفر آن است، و نیز به معناى گره محکمى که در طناب دلو مى زنند آمده، سپس در غم و اندوه هایى که قلب انسان را زیر و رو مى کند و همچون گرهى بر دل انسان مى نشیند، گفته شده است. بنابراین، ذکر کلمه «کَرْب» در آیه که معناى وسیع و گسترده اى دارد و هرگونه مشکل مهمى را شامل مى شود بعد از ذکر «ظلمات برّ و بحر» ـ که به قسمت خاصى از شدائد گفته مى شود ـ از قبیل ذکر یک مفهوم عام بعد از بیان مفهوم خاص است (دقت کنید). و توصیف آن در سوره «انبیاء» به «عظیم»، نهایت شدت اندوه نوح(علیه السلام) را مى رساند.(2)