کُنّا نَحْنُ الْوارِثِین

وَکُنّا نَحْنُ الْوارِثِینَ تعبیر به «کُنّا نَحْنُ الْوارِثِینَ» اشاره به خالى ماندن آن دیار است، و نیز اشاره اى است به مالکیت حقیقى خداوند، نسبت به همه چیز، که اگر مالکیت اعتبارى بعضى اشیاء را، موقتاً به بعضى انسان ها واگذار کند، چیزى نمى گذرد که همه زائل مى گردد، و او وارث همگان خواهد بود.(34)