کُوِّرَتْ

إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ «کُوِّرَتْ» از مادّه «تکویر» در اصل، به معناى پیچیدن و جمع و جور کردن چیزى است (همچون پیچیدن عمامه بر سر)، این مطلبى است که از کتب مختلف لغت و تفسیر استفاده مى شود، و گاه آن را به «افکندن» یا «تاریک شدن» چیزى گرفته اند، و به نظر مى رسد این دو معنا نیز به همان ریشه اول بازگشت مى کند.(5)