کپیتان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کپیتان . [ ک َ ] (فرانسوی، اِ) ناخدای کل در کشتیهای جنگی قدیم . ◄ کاپیتان . کاپیتن . درجه ای از درجات لشکری معادل با سروان (اصطلاح امروزی ) و سلطان (اصطلاح سابق ). و رجوع به کاپیتن شود. ◄ ریش سفید صاحب اختیار مهمات پادشاه فرنگ و کسی که از جانب پادشاه فرنگ داروغه ٔ بندرعباس باشد. (آنندراج ). فرمانده متصرفات پرتقالی را در خلیج فارس بدین عنوان می خواندند. (فرهنگ فارسی معین ). کاپیتن . کاپیتان . کبیتان . (از فرهنگ فارسی معین ) : چون این اخبار به هرموز رسید فیروز شاه والی هرموز و کپیتان فرنگیه هر کدام جمعی از جنود خود را به استرداد ملک بحرین مأمور ساخته فرستاد. (عالم آرا، از فرهنگ فارسی معین ). خوشا دمی که کپیتان حسن یار شود ز فیض باده کشی سید گلستانه . میرنجات (از آنندراج ).