کچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کچی . [ ک ِ ] (اِ) اسم ترکی معز است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بز. صورتی است از گچی . رجوع به گچی شود.
کچی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قره باغ بخش مرکزی شهرستان شیراز. جلگه ای و معتدل . ٤٥٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
کچی . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔبخش کوهپایه ٔ شهرستان اصفهان . کوهستانی و معتدل . ٦٢٤ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).