کی شاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کی شاه . [ ک َ / ک ِ ] (اِخ ) فردوسی در شاهنامه دو بار کیومرث را کی شاه خوانده است : سپه کرد و نزدیک او راه جست همی تخت و دیهیم کی شاه جست . (شاهنامه چ دبیرسیاقی ص ١٤). برفتند با سوکواری و درد ز درگاه کی شاه برخاست گرد. (شاهنامه ایضاً ص ١٥). رجوع به «کی » و «کیومرث » شود.