کی نشین

کی نشین . [ ک َ / ک ِ ن ِ ] (نف مرکب ) آنکه بر جای کیان نشیند. آنکه جانشین شاهان بزرگ است : سزد گر بود نام او کی پشین که هم کی نشان است و هم کی نشین . نظامی (اقبالنامه چ وحید ص ٣١).

کی نشین . [ ک َ / ک ِ ن ِ ] (اِخ ) مصحف کی پشین است . (مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی تألیف معین ص ٣٥٢). رجوع به کی پشین شود.